ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗಿನ ವಾಕ್ ಹೋದಾಗ ಇರದ ದುಗುಡ ಆಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯೋದಯ ಕಾಣದೇ ಮೋಡ ಮುಸುಕಿದ ಬೆಳಗನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಆಚೀಚೆ ಮೋಡ ಸರಿದಾಗ ಶಾಂತವಾಗಿ ಉರಿಯುವ ದೀಪದಂತೆ ಬೆಳಗುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿರಲಿ ಆಫಿಸಿಗೆ ಹೋಗಲೇ ಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತಲೆ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ದಿನವೂ ಒಬ್ಬ ಹೊಸ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನೂತನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೊಸ ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ. ದಿನಾ ಘಟಿಸುವ ಘಟನೆಗಳು ಕೂಡ ಹೊಸವಾಗಿ, ನಿನ್ನೆ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ತಾಕಲಾಟದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆಯಿಲ್ಲದ ಬೆರಗಿನಿಂದಲೋ, ಕಳವಳದಿಂದಲೋ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಕಾದಿರುತ್ತದೆ. ಸಮಯ ಮಾತ್ರ ಓಡುತ್ತಿದೆ ನಾವು ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಭವಿಷ್ಯದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಲೋ, ಆಗಲೇ ರೂಪಿಸಿದವುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಸುಮಾರು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಇಳಿಯದೇ ಯಾವುದಕ್ಕೋ ಸುಮೂಹೂರ್ತಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಈ ಕಾಯುವ ಕಾಲ ಸುದೀರ್ಘವೆನಿಸುತ್ತದೆ.
ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದು ಕೊಂಡು ಭವಿಷ್ಯ್ದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಸಹಜವಾದುದು, ಕೆಲವರು ಯೋಚಿಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದೇವರ ಮೇಲೆ ಭಾರ ಹಾಕಿ ಯಾವ ಟೆನ್ಷನ್ ತಗೊಳ್ಳದೇ ಆರಾಮವಾಗಿ ಇರುವವರದು ಒಂದು ಗುಂಪಾದರೆ. ಬರೀ ದೇವರನ್ನು ನಂಬಿ ಯಾವ ಕಾಯಕವನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೇ ದೇವರು ಹೇಗೆ ಖುದ್ದಾಗಿ ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸ ಬಲ್ಲ? ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋದು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ, ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋಣ. ಬಾಕಿ ಅವನಿಚ್ಛೆ ಅಂದುಕೊಂಡು ತೆಪ್ಪಗಿರುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ನೋಡಿ ಇನ್ನೂ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಘಟಿಸಬೇಕಾದ ಒಂಡು ಘಟನೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಅದ್ದುತ್ತಾ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಸುಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆಂದರೆ ಕೇಳಿದವರಿಗೆ, ಓದಿದವರಿಗೆ ಏನು ಅನಿಸಬಹುದು ? ನಾನೇಕೆ ಇಷ್ಟು ಸೆಂಟೀ? ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭಾವುಕ ಜೀವಿಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ನೋಯುವವರು. ಜೀವನವನ್ನು ದುರ್ಭರವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವರು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಏನೋ ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ, ತಾನೇಕೆ ಇಷ್ಟು ಸೆಂಟಿಮೆಂಟಲ್ಲು ಅಂತಾ. ಇವತ್ತಿನ ಜಾಯಮಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧಗಳು ಬರೀ ಭಾವನೆಗಳ ಸ್ಪಂದನದಲ್ಲೇ ರೂಪಗೊಂಡು ಅನುರೂಪವಾಗಿ ನಡೆಯಬಲ್ಲವೆಂದು ಯಾರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸೆ ಹೀಗೆ, ಯಾರ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಅದು ಮರ್ಕಟದಂತೆ ಚಂಚಲ.
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಷ್ಟೂ ಈ ಮೋಡ ಕವಿದ ದಿನಾ ಅಸಹ್ಯವಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ, ಸಣ್ಣಗೆ ಛಳಿಯ ಅನುಭವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೆಸ್ಕೆಫೆ ಹೀರುತ್ತಾ ಬೇಡದ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ ಈ ಕ್ಷಣಗಳು ಕೂಡಾ ಯಾವ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾರವು, ನೆನಪಲ್ಲಿ ಬರೀ ಕಾಫೀ, ಹೊರಗಿನ ಕವ್ವನೇ ಕವಿದ ಮೋಡ, ಎದುರಿನ ಜಿಲ್ಲಾ ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅರಳಿ ನಗುವ ಬಣ್ನ ಬಣ್ಣದ ಛಳೀಗಾಲದ ಹೂಗಳು ಇಬ್ಬನಿ ಬಿಂದುಗಳನ್ನು ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ಹಗಲು ಮೇಲೇರಿ ಬರಬಹುದಾದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಾಯುವ ರೀತಿಗೆ ನನ್ನೊಳಗೂ ಕಾಫಿಯ ಸ್ವಾದದೊಂದಿಗೆ ಖುಶಿ ಬೆರೆತು ಸಣ್ಣಗೆ ಹನಿಯತೊಡಗಿತು ಮುದದಿಂದ.
No comments:
Post a Comment